Koń kalabryjski

Koń średniej wielkości. Głowa duża z lekko garbonosym profilem. Szyja długa, mocna i łabędzia. Kłąb ma długi a grzbiet krótki. Zad dobrze umięśniony i lekko ścięty z nisko osadzonym ogonem. Kończyny suche, stabilne z mocnymi kopytami bez szczotek pęcinowych.
Są dobrymi skoczkami.
Występują wszystkie maści, a najczęściej kasztanowata i gniada. Wysokość w kłębie ok. 160 cm.

Główne rejony hodowlane: południowe Włochy i Sycylia.

Brumby

Jest to niejednolita populacja zdziczałych koni z australijskiego buszu, podobnie jak amerykańskie mustangi. Konie te są szybkie i zwrotne, twarde, wytrwałe i niewrażliwe na upał i niedostatek wody. Temperament mają bardzo często wybujały.

Głowa duża, pełna wyrazu. Szyja dobrze zbudowana, mocna, z długą szyją. Proporcje ciała są harmonijne. Grzbiet długi, mocny zad, tułów szeroki i głęboki. Krótkie kończyny cechuje stabilność, krzepkość stawów i duże kopyta.
Występują różne typy umaszczenia także siwe i srokate.
Wysokość w kłębie 135 - 150 cm.

Główne rejony hodowlane: rozród odbywa się w rezerwatach australijskich.

koń brandenburski i meklemburski

Obie te rasy koni sportowych z byłej NRD wykazują duże podobieństwo do "nowoczesnych" koni gorącokrwistych z Niemiec Zachodnich. Jakość chodów i skoczność wystarczają do uprawiania sportu jeździeckiego na średnim poziomie. Głowa tych koni jest pełna wyrazu, szyja dobrze zbudowana, łopatki zwykle prawidłowo ułożone. Zwarta budowa kłody, mocny zad.

Umaszczenie najczęściej gniade, kasztanowate lub kare. 

Wysokość w kłębie wynosi 162 - 170 cm.

Główne rejony hodowlane: Brandenburgia i Meklemburgia (nowe kraje federalne)

Koń berberyjski

Koń średniej wielkości w typie raczej iberyjskim niż orientalnym. Głowa średniej wielkości często o profilu garbonosym. Szyja prosta, bardzo mocna. Grzbiet krótki, zdolny do pracy pod dużym obciążeniem. Zad ścięty z nisko osadzonym ogonem. Bardzo mocne kończyny z doskonałymi kopytami, tylne kopyta niekiedy o krowiej postawie.
Ruch wydajny o energicznej akcji, szybki i pewny.
Umaszczenie często siwe, a także gniade, kasztanowe i kare. Wysokość w kłębie 150 - 160 cm.

Główne rejony hodowlane: Afryka Północna - głównie Algieria, Maroko, Tunezja i Libia.

Bawarski koń gorącokrwisty

Rasa ta jest jedną z wielu nowoczesnych niemieckich ras koni sportowych,choć dawniej były to ciężkie konie robocze. Konie te są bardzo podobne do hanowerskich. Są dobrymi skoczkami, chętne do pracy, a więc również bardzo wytrzymałe. 

 

Krótki opis: Głowa średniej wielkości,szyja dobrze osadzona, kłąb uwydatniony. Klatka piersiowa jest szeroka i głęboka. Grzbiet mocny, zad lekko ścięty. Ich umaszczenie jest najczęściej gniade i kasztanowe, rzadziej kare i siwe. Wysokość w kłębie 162-17- cm.

Główne rejony hodowlane: Bawaria. 

Koń badeńsko-wirtemberski

To nowoczesny koń gorącokrwisty średniej wielkości. Jego wygląd wskazuje na udział koni trakeńskich. Zdolne do skoków przez przeszkody, bardzo dobry kłus.

Krótki opis: Głowa czasami mało szlachetna, szyja dobrze zbudowana oraz mocny kłąb. Ma ścięty mocny zad, mocne kopyta. Umaszczenie najczęściej kasztanowe lub gniade. Inne maści występują rzadziej. Wysokość w kłębie 160-167 cm.

Główne rejony hodowlane: Niemcy w Badenii-Wirtembergii. Główna stadnina krajowa w Marbach nad Lauterą.

Koń aztecki

Koń o spokojnym temperamencie. Jest to koń wierzchowy średniej wielkości, o cechach hiszpańsko-amerykańskich. Głowa o profilu prostym lub lekko wklęsłym., z małymi uszami. Szyja jest dobrze osadzona, łabędzia, silnie umięśniona. Kłąb średnio wydatny, ale grzbiet mocny. Czasami koń jest lekko "przebudowany" zad szeroki. Posiada delikatne kończyny o szczupłych stawach i mocnych małych kopytach. Występują wszystkie rodzaje umaszczenia z wyjątkiem srokatego i tarantowatego. Wysokość w kłębie to ok. 150 cm.

Główne rejony hodowlane: Meksyk.