Furioso

Nareszcie znalazłam czas na nową notkę. Jeszcze teraz ta zimowa sesja zryła mi mózg ;d 
Postaram się pisać częściej, dziękuję wszystkim za odwiedziny na mojej stronie !!! :)))

Furioso
Jest to średnich rozmiarów koń wierzchowy w typie konia do polowań (huntera). Głowa średniej wielkości, szlachetna. Szyja długa i prawidłowa. Cała sylwetka konia jest zadowalająca pod względem prawidłowości. Łopatki, kłąb wyraźny, grzbiet mocny, zad o dobrym umięśnieniu często jednak nieco krótka a przy tym lekko ścięty. Szeroka klatka piersiowa, kopyta dobre, brak szczotek pęcinowych.
Furioso to rasa zdolna do pracy, gdyż są twarde i wytrzymałe, jednakże zdolność do skoków jest średnia. Umaszczenie najczęściej kasztanowate.
Wysokość w kłębie ok.160cm.

Główne rejony hodowlane: Węgry.

Koń fryzyjski

Bardzo dostojne konie i charakterystyczne, można powiedzieć, że wyróżniają się w tłumie ;P
Mają kare, połyskujące umaszczenie. Dopuszczalną odmianą jest jedynie mała gwiazdka.
To co jest w nich takie charakterystyczne to wysoko osadzona bardzo mocna szyja przyozdobiona bujną, długą, falistą grzywą. Do tego kończyny - silne i długie z typowymi obfitymi szczotkami. Kłąb jest tutaj mało wyraźny.
Fryzy poruszają się z dużą energią i elegancją co można zauważyć nawet oglądając pokazy, czy zawody konne. Chody mają wyniosłe, ale w kłusie mogą rozwijać dużą szybkość.
Klacze mają w kłębie co najmniej 155, a ogiery 160 cm wysokości.

Główne rejony hodowlane: głównie wschodnia Fryzja. Pochodzące stamtąd konie hoduje się w wielu krajach.

Koń pełnej krwi angielskiej

Wysoce elegancki koń sportowy o zapewne wysokiej wartości hodowlanej, wysoce wyspecjalizowany pod względem dzielności. :)
Głowa sucha, zwykle o prostym profilu. Szyja średniej długości, natomiast długie są łopatki które są ukośnie ustawione. U koni w kondycji wyścigowej lub sportowej, brzuch jest podkasany. Konie tej rasy mają długie kończyny i pęciny. Często występuje wada postawy kończyn.

Konie pełnej krwi angielskiej są najszybszymi końmi na świecie...

Najczęstsze umaszczenie to gniade i kasztanowate, rzadziej siwe i kare. Wysokość w kłębie od 150- 170 cm.
Główne rejony hodowlane: Głównie Anglia, Irlandia, USA, Francja i Japonia.

Colorado Ranger

Ta rasa posiada cechy dobrego konia westernowego, o dobrym przyspieszeniu. Chód ma swobodny i płaski, pewny.
Głowę ma delikatną, o małym pysku i dużych oczach. Szyja umięśniona, także mocne są łopatki, dość skośnie ustawione. Krótki i szeroki grzbiet oraz płaski kłąb. Zad jest często za krótki i dość mocno ścięty, ale bardzo dobrze umięśniony.
Maść prawie że wyłącznie tarantowata. Wysokość w kłębie ok. 150 cm.
Główne rejony hodowlane: USA, w stanie Kolorado.

Koń kalabryjski

Koń średniej wielkości. Głowa duża z lekko garbonosym profilem. Szyja długa, mocna i łabędzia. Kłąb ma długi a grzbiet krótki. Zad dobrze umięśniony i lekko ścięty z nisko osadzonym ogonem. Kończyny suche, stabilne z mocnymi kopytami bez szczotek pęcinowych.
Są dobrymi skoczkami.
Występują wszystkie maści, a najczęściej kasztanowata i gniada. Wysokość w kłębie ok. 160 cm.

Główne rejony hodowlane: południowe Włochy i Sycylia.

Brumby

Jest to niejednolita populacja zdziczałych koni z australijskiego buszu, podobnie jak amerykańskie mustangi. Konie te są szybkie i zwrotne, twarde, wytrwałe i niewrażliwe na upał i niedostatek wody. Temperament mają bardzo często wybujały.

Głowa duża, pełna wyrazu. Szyja dobrze zbudowana, mocna, z długą szyją. Proporcje ciała są harmonijne. Grzbiet długi, mocny zad, tułów szeroki i głęboki. Krótkie kończyny cechuje stabilność, krzepkość stawów i duże kopyta.
Występują różne typy umaszczenia także siwe i srokate.
Wysokość w kłębie 135 - 150 cm.

Główne rejony hodowlane: rozród odbywa się w rezerwatach australijskich.

koń brandenburski i meklemburski

Obie te rasy koni sportowych z byłej NRD wykazują duże podobieństwo do "nowoczesnych" koni gorącokrwistych z Niemiec Zachodnich. Jakość chodów i skoczność wystarczają do uprawiania sportu jeździeckiego na średnim poziomie. Głowa tych koni jest pełna wyrazu, szyja dobrze zbudowana, łopatki zwykle prawidłowo ułożone. Zwarta budowa kłody, mocny zad.

Umaszczenie najczęściej gniade, kasztanowate lub kare. 

Wysokość w kłębie wynosi 162 - 170 cm.

Główne rejony hodowlane: Brandenburgia i Meklemburgia (nowe kraje federalne)