Koń lipicański

Konie lipicańskie to wrażliwe, pełne temperamentu zwierzęta. Nauka zajmuje im nieco więcej czasu niż innym rasom, ale efekty są znacznie bardziej spektakularne. Lipicany to konie łagodne, posłuszne, bardzo pracowite i przyjaźnie nastawione. Bardzo przywiązują się do opiekuna, są wierne i lojalne. Cechuje je inteligencja i wytrwałość. Są też wyjątkowo długowieczne – często dożywają 30 lat, niemal do końca życia zachowując temperament i wspaniałą prezencję.

Z wyglądu to konie typu barokowego o widocznych iberyjskich wpływach. Głowa może mieć profil garbonosy lub prosty. Szyja o łabędzim kształcie, masywna, wysoko osadzona. Grzbiet jest długi, płaski kłąb. Zad natomiast krótki, muskularny i prosty. Kończyny są krótkie. Umaszczenie jest prawie że wyłącznie siwe, rzadko gniade i kare. Wysokość w kłębie 148-158 cm. 

Knabstrup

Knabstrup to łatwo rozpoznawalna rasa pod względem umaszczenia. Cechuje się łagodnością i spokojnym temperamentem. Słyną z uległości i przyjacielskości. To doskonała rasa dla początkujących jeźdźców :)) Zdolny do jazdy westernowej. 

Mają najczęściej dużą (lekko garbonosą) głowę, krótką mocną szyję i strome łopatki. Krótki kłąb przechodzi niekiedy w długi, miękki grzbiet i lekko ścięty zad. Kończyny ma krótkie.

Bardzo zbliżony do rasy Apollosa. Najprościej - Knabstrup ma długi grzbiet w odróżnieniu do Apollosy, jest lepiej zbudowany po czym najłatwiej jest je odróżnić. Kształt zadu jest również widoczny do rozróżnienia obu ras. 

Wysokość w kłębie to 160cm.

Główne rejony hodowlane- Dania. 

Koń kiński

Witajcie po długiej przerwie!
Dziś powiemy sobie o koniu kińskim.

Jest to szlachetny koń półkrwi, z większym lub mniejszym udziałem pełnej krwi angielskiej. Sucha, szlachetna głowa o prostym profilu i przyjaznym wyrazie.Szyja długa, kłąb wyraźnie zaznaczony. Zad jest lekko ścięty i umięśniony. Solidne kończyny o suchych stawach są wydajne i dobre do skoków.
Umaszczenie tylko izabelowate o złocistym połysku sierści. Wysokość w kłębie 160 - 165cm.
Główne rejony hodowlane: Czechy.
Dodam zdjęcie jak tylko uda mi się jakieś znaleźć :)

Koń hanowerski

Jest koniem bardzo przyjaznym i przyjacielskim, fantastyczne do skoków.
Głowa najczęściej duża o profilu prostym lub garbonosym. Szyja długa, jak również łopatki, prawidłowo zbudowane i skośnie ustawione. Grzbiet jest długi, wyraźny kłąb. Duży zad, silne tylne kończyny z mocnymi stawami i dużymi kopytami.
Występują wszystkie podstawowe maści, głównie kasztanowata i gniada.
Wysokość w kłębie 162 - 175 cm.
Główne rejony hodowlane: Niemcy ( Hanower)

Hackney

Rasa ta wywodzi się od mocnych i wytrwałych koni pełnej krwi angielskiej. Jest to koń powozowy o wybitnej wytworności w wyglądzie zewnętrznym i sposobie poruszania się. Trudno go nie zidentyfikować.
Głowa jest sucha, o dużych oczach, małym pysku i delikatnych uszach. Szyja wysoko osadzona, strome łopatki i długi kłąb. Zad muskularny, dobrze ukształtowany z bardzo wysoko osadzonym ogonem. Kończyny suche, niekiedy ze zbyt szczupłymi stawami i długimi miękkimi pęcinami.
Wysokość w kłębie 150 - 160 cm.

Główne rejony hodowlane: Anglia, USA, Afryka, Kanada i Austria.

Hack

To szlachetny i lekki koń wierzchowy o charakterystycznych i bardzo wyraźnych znamionach ( pochodzenia od koni pełnej krwi angielskiej i angloarabskich) 

Mała, sucha głowa, długa szyja i długie skośnie ustawione łopatki. Wydatny kłąb, krótki grzbiet, silny zad. Klatka piersiowa średnio głęboka i szeroka. Kończyny są nierzadko lekkie, czasami o szczupłych stawach, Kształt kopyt jest prawidłowy.

Chody ma płaskie miękkie i wydajne ( dobry do ujeżdżania ) . Występują wszystkie maści podstawowe. Wysokość w kłębie zależy od typu, 152-165.

Główne rejony hodowlane: Wielka Brytania, południowe hrabstwa Anglii. 

Gidran

Gidran to szlachetna rasa konia wierzchowego w typie angloarabskim. Są odporne, wytrzymałe i mało wymagające, jednak mają swój charakter ;) Nadaje się do jazdy wyczynowej, jest doskonałym wierzchowcem sportowym, dobry także do powożenia.

Szyja prawidłowa, łopatki są dobrze ustawione. Wyraźny kłąb, grzbiet dość długi i mocny. Zad lekko ścięty a ogon wysoko osadzony. Kończyny są mocne i poprawnie ustawione z nieco krótkimi pęcinami. Brak szczotek pęcinowych.
Gidrany węgierskie są wyłącznie kasztanowate z małą liczbą niewielkich odmian. W Rumunii występują także osobniki gniade i siwe.
Wysokość w kłębie ok. 160cm.

Główne rejony hodowlane: Węgry.