Morgan

To rasa bardzo "drobnych" koni. Mała głowa ma prosty lub lekko wklęsły profil. Uszy i pysk także są małe, duże są tu tylko oczy. Szyja mocna i wysoko osadzona, łopatki skośne i szerokie. Kłąb jest charakterystycznie płaski a grzbiet krótki. Zad umięśniony, szeroki i lekko ścięty. Kończyny zdrowe, solidne, kopyta są dobrej jakości. Brak szczotek pęcinowych. Nie jest to koń szybki, ale wytrwały, pewny i staranny w ruchach. Cechuje go przyjazne usposobienie, wszechstronność i duża inteligencja.

Umaszczenie najczęściej gniade i kasztanowate. Wysokość w kłębie 145-153 cm.

Główne rejony hodowlane: USA.

Maremmano

Są to konie z charakterem; są dumne, zdecydowane lubiące stawiać naswoim, dlatego też bywają czasmi mało przyjazne.
Maremmano ma długą, garbonosą głowę z małymi oczkami, muskularną i krótką szyję. Krótkie są także łopatki. Kłąb silny, długi grzbiet, który przechodzi w ścięty i kanciasty zad. Ogon jest bardzo nisko osadzony.  Kończyny są solidne, dobrze zbudowane o szerokich stawach.
Najczęściej występujące maści to kara i ciemnogniada, rzadko siwa i kasztanowata. Wysokość w kłębie ok.155 cm.
Główne rejony hodowlane: Włochy.

Koń małopolski

To wytrzymałe konie w typie wierzchowym o bardzo eleganckich chodach. Są wytrzymałe i odporne na choroby, sprawdzają się jako konie do bryczek. Idealne dla młodych jeźdźców, są bardzo łagodne i chętne do współpracy. :)
Jest to nawet elegancki koń, średni, głównie w typie angloaraba. Głowa mała, zbliżona do typu arabskiego. Długa i dobrze uformowana szyja, łopatki niekiedy strome. Kłąb jest wyraźnie zaznaczony, niestety często występuje słaby grzbiet. Zad lekko ścięty i dobrze umięśniony. Kończyny są długie ze zdrowymi stawami. Czasami też występują wady w budowie i ustawieniu kończyn Kopyta dobre, bez szczotek pęcinowych.
Występują wszystkie maści. Wysokość w kłębie 158-165 cm.
Główne rejony hodowlane: południowa Polska; stadniny Ochaby, Janów Podlaski, Walewice, Trzebienice.

Koń luzytański

Uwaga- są bardzo podobne do koni andaluzyjskich, jednak o koniach luzytańskich świadczy ich garbonosy profil z tej racji, że są w mniejszym stopniu zarabizowane. Współcześnie użytkuje się ją głównie jako konie rekreacyjne oraz ujeżdżeniowe. Tak więc, głowa szlachetna i pełna wyrazu osadzona jest na łabędziej szyi. Dobrze zbudowane łopatki, muskularny lekko ścięty zad. Kończyny suche, mocne, dość długie co dodaje im elegancji.
Wysokość w kłębie 150-160 cm. Występują wszystkie maści podstawowe -najczęściej siwa, gniada, bułana.

Koń lokajski

Jest przedstawicielem górskich ras. Głowa masywna, średnich rozmiarów, szyja prosta i krótka. Zad jest ścięty i muskularny. Rasa ta ma bardzo trwałe kończyny z kopytami o bardzo twardym rogu Czasami spotyka się niewielkie wady postawy, głównie postawę krowią.
Koń tej rasy jest zazwyczaj ogromnie wytrwały i bardzo pewny w ruchach, dobry w galopie a czasami nawet i do skoków się nadaje, jednak kłus jest mierny.

Umaszczenie najczęściej siwe, kasztanowate lub gniade z cienkimi włosami grzywy i ogona. Wysokość w kłębie ok. 150 cm.

Koń lipicański

Konie lipicańskie to wrażliwe, pełne temperamentu zwierzęta. Nauka zajmuje im nieco więcej czasu niż innym rasom, ale efekty są znacznie bardziej spektakularne. Lipicany to konie łagodne, posłuszne, bardzo pracowite i przyjaźnie nastawione. Bardzo przywiązują się do opiekuna, są wierne i lojalne. Cechuje je inteligencja i wytrwałość. Są też wyjątkowo długowieczne – często dożywają 30 lat, niemal do końca życia zachowując temperament i wspaniałą prezencję.

Z wyglądu to konie typu barokowego o widocznych iberyjskich wpływach. Głowa może mieć profil garbonosy lub prosty. Szyja o łabędzim kształcie, masywna, wysoko osadzona. Grzbiet jest długi, płaski kłąb. Zad natomiast krótki, muskularny i prosty. Kończyny są krótkie. Umaszczenie jest prawie że wyłącznie siwe, rzadko gniade i kare. Wysokość w kłębie 148-158 cm. 

Knabstrup

Knabstrup to łatwo rozpoznawalna rasa pod względem umaszczenia. Cechuje się łagodnością i spokojnym temperamentem. Słyną z uległości i przyjacielskości. To doskonała rasa dla początkujących jeźdźców :)) Zdolny do jazdy westernowej. 

Mają najczęściej dużą (lekko garbonosą) głowę, krótką mocną szyję i strome łopatki. Krótki kłąb przechodzi niekiedy w długi, miękki grzbiet i lekko ścięty zad. Kończyny ma krótkie.

Bardzo zbliżony do rasy Apollosa. Najprościej - Knabstrup ma długi grzbiet w odróżnieniu do Apollosy, jest lepiej zbudowany po czym najłatwiej jest je odróżnić. Kształt zadu jest również widoczny do rozróżnienia obu ras. 

Wysokość w kłębie to 160cm.

Główne rejony hodowlane- Dania.