Koń berberyjski

Koń średniej wielkości w typie raczej iberyjskim niż orientalnym. Głowa średniej wielkości często o profilu garbonosym. Szyja prosta, bardzo mocna. Grzbiet krótki, zdolny do pracy pod dużym obciążeniem. Zad ścięty z nisko osadzonym ogonem. Bardzo mocne kończyny z doskonałymi kopytami, tylne kopyta niekiedy o krowiej postawie.
Ruch wydajny o energicznej akcji, szybki i pewny.
Umaszczenie często siwe, a także gniade, kasztanowe i kare. Wysokość w kłębie 150 - 160 cm.

Główne rejony hodowlane: Afryka Północna - głównie Algieria, Maroko, Tunezja i Libia.

Bawarski koń gorącokrwisty

Rasa ta jest jedną z wielu nowoczesnych niemieckich ras koni sportowych,choć dawniej były to ciężkie konie robocze. Konie te są bardzo podobne do hanowerskich. Są dobrymi skoczkami, chętne do pracy, a więc również bardzo wytrzymałe. 

 

Krótki opis: Głowa średniej wielkości,szyja dobrze osadzona, kłąb uwydatniony. Klatka piersiowa jest szeroka i głęboka. Grzbiet mocny, zad lekko ścięty. Ich umaszczenie jest najczęściej gniade i kasztanowe, rzadziej kare i siwe. Wysokość w kłębie 162-17- cm.

Główne rejony hodowlane: Bawaria. 

Koń badeńsko-wirtemberski

To nowoczesny koń gorącokrwisty średniej wielkości. Jego wygląd wskazuje na udział koni trakeńskich. Zdolne do skoków przez przeszkody, bardzo dobry kłus.

Krótki opis: Głowa czasami mało szlachetna, szyja dobrze zbudowana oraz mocny kłąb. Ma ścięty mocny zad, mocne kopyta. Umaszczenie najczęściej kasztanowe lub gniade. Inne maści występują rzadziej. Wysokość w kłębie 160-167 cm.

Główne rejony hodowlane: Niemcy w Badenii-Wirtembergii. Główna stadnina krajowa w Marbach nad Lauterą.

Koń aztecki

Koń o spokojnym temperamencie. Jest to koń wierzchowy średniej wielkości, o cechach hiszpańsko-amerykańskich. Głowa o profilu prostym lub lekko wklęsłym., z małymi uszami. Szyja jest dobrze osadzona, łabędzia, silnie umięśniona. Kłąb średnio wydatny, ale grzbiet mocny. Czasami koń jest lekko "przebudowany" zad szeroki. Posiada delikatne kończyny o szczupłych stawach i mocnych małych kopytach. Występują wszystkie rodzaje umaszczenia z wyjątkiem srokatego i tarantowatego. Wysokość w kłębie to ok. 150 cm.

Główne rejony hodowlane: Meksyk. 

Koń czystej krwi arabskiej

Szlachta. I oczywiście rasa stanowiąca "wisienkę na torcie" ze wszystkich końskich ras. Świetna sprawa jeśli chodzi o jazdę na nim. Człowiek się czuje bardziej jakby leciał niż galopował czy kłusował ;P koń "naj" pod każdym względem. Bardzo wszechstronne więc pojawiają się w każdej sportowej dyscyplinie. Nie wspominając o różnych pokazach i wystawach koni arabskich :D

Rację trzeba przyznać. Są piękne.

Krótki opis:  Mała głowa o profilu prostym lub szczupaczym profilu. Oczy duże, małe uszy o sierpowatym kształcie. Lekka, piękna łabędzia szyja. Tułów krótki, mocny. Zgrabny zadek xD wysoko osadzony ogon noszony z charakterystyczną odsadą. Występują w każdym podstawowym rodzaju umaszczenia z wyjątkiem srokatego. Wysokość w kłębie 145-155 cm. a więc, stosunkowo niski koń :) 

Główne rejony hodowlane: od Afryki Północnej przez Półwysep Arabski oraz Iranu. Hodowle prowadzone są także w Polsce, Francji, Anglii, Niemczech i USA.

Legenda beduińska: Gdy Mahomet w VII wieku prowadził wojny religijne, w pierwszej linii stawiał swoją jazdę. W tym czasie hodowla koni w Arabii stała na wysokim poziomie, i zaczęła się szybko rozwijać kiedy Prorok nakazał dobrze je traktować i pieczołowicie hodować. Jest wiele legend o Mahomecie i jego koniach. Najbardziej znana jest jednak legenda o pięciu klaczach.

Kiedy Mahomet puścił konie wolno i pozwolił im pić wodę z rzeki, nagle pojawiły się nowe zastępy wrogów. Prorok zawołał swoje konie, lecz tylko pięć klaczy opuściło wodopój i powróciło by stanąć do walki. Zostały potem one założycielkami słynnych rodzin koni arabskich. Tak mówi legenda, a miłośnicy tych koni są bardzo przywiązani do takich legend.

Appaloosa

Ten mocnej budowy koń należy do grupy koni westernowych, wyhodowana przez indian. Bardzo szybki i wytrzymały, dobre w rajdach długodystansowych i w szybkich biegach. Będąc na obozach jeździeckich, przydzielono mi właśnie takiego konia. Bardzo przyjacielski o spokojnym usposobieniu. :)

Krótki opis: Duża głowa z małymi uszami i masywna, dobrze zbudowana szyja średniej długości. Szeroki i mocny grzbiet, zad ścięty i muskularny. Często występują u nich strome pęciny, za to mocne kopyta. Maść prawie wyłącznie tarantowata. Wysokość w kłębie między 145 a 160 cm.

Główne rejony hodowlane: USA.

Angloarab Shagya

Koń typu orientalnego lecz nieco większy i silniejszy niż koń czystej krwi arabskiej. Są bardzo wytrzymałe. Sprawdzają się w sporcie jeździeckim, dzięki zaletom lekkich chodów.

Krótki opis: bardzo zbliżony do pokroju konia czystej arabskiej krwi. Głowa o profilu prostym lub lekko szczupaczym, z dużymi oczami i nozdrzami, małymi i sierpowatymi uszami. Kłąb jest tu za to wyraźnie uwydatniony, szyja łabędzia, ogon wysoko osadzony. Umaszczenie najczęściej siwe, rzadziej gniade, kasztanowe, kare i tarantowate. Wysokość w kłębie 150-160 cm.

Główne rejony hodowlane: Węgry, Słowacja, Austria.