Hack

To szlachetny i lekki koń wierzchowy o charakterystycznych i bardzo wyraźnych znamionach ( pochodzenia od koni pełnej krwi angielskiej i angloarabskich) 

Mała, sucha głowa, długa szyja i długie skośnie ustawione łopatki. Wydatny kłąb, krótki grzbiet, silny zad. Klatka piersiowa średnio głęboka i szeroka. Kończyny są nierzadko lekkie, czasami o szczupłych stawach, Kształt kopyt jest prawidłowy.

Chody ma płaskie miękkie i wydajne ( dobry do ujeżdżania ) . Występują wszystkie maści podstawowe. Wysokość w kłębie zależy od typu, 152-165.

Główne rejony hodowlane: Wielka Brytania, południowe hrabstwa Anglii. 

Gidran

Gidran to szlachetna rasa konia wierzchowego w typie angloarabskim. Są odporne, wytrzymałe i mało wymagające, jednak mają swój charakter ;) Nadaje się do jazdy wyczynowej, jest doskonałym wierzchowcem sportowym, dobry także do powożenia.

Szyja prawidłowa, łopatki są dobrze ustawione. Wyraźny kłąb, grzbiet dość długi i mocny. Zad lekko ścięty a ogon wysoko osadzony. Kończyny są mocne i poprawnie ustawione z nieco krótkimi pęcinami. Brak szczotek pęcinowych.
Gidrany węgierskie są wyłącznie kasztanowate z małą liczbą niewielkich odmian. W Rumunii występują także osobniki gniade i siwe.
Wysokość w kłębie ok. 160cm.

Główne rejony hodowlane: Węgry.

Furioso

Nareszcie znalazłam czas na nową notkę. Jeszcze teraz ta zimowa sesja zryła mi mózg ;d 
Postaram się pisać częściej, dziękuję wszystkim za odwiedziny na mojej stronie !!! :)))

Furioso
Jest to średnich rozmiarów koń wierzchowy w typie konia do polowań (huntera). Głowa średniej wielkości, szlachetna. Szyja długa i prawidłowa. Cała sylwetka konia jest zadowalająca pod względem prawidłowości. Łopatki, kłąb wyraźny, grzbiet mocny, zad o dobrym umięśnieniu często jednak nieco krótka a przy tym lekko ścięty. Szeroka klatka piersiowa, kopyta dobre, brak szczotek pęcinowych.
Furioso to rasa zdolna do pracy, gdyż są twarde i wytrzymałe, jednakże zdolność do skoków jest średnia. Umaszczenie najczęściej kasztanowate.
Wysokość w kłębie ok.160cm.

Główne rejony hodowlane: Węgry.

Koń fryzyjski

Bardzo dostojne konie i charakterystyczne, można powiedzieć, że wyróżniają się w tłumie ;P
Mają kare, połyskujące umaszczenie. Dopuszczalną odmianą jest jedynie mała gwiazdka.
To co jest w nich takie charakterystyczne to wysoko osadzona bardzo mocna szyja przyozdobiona bujną, długą, falistą grzywą. Do tego kończyny - silne i długie z typowymi obfitymi szczotkami. Kłąb jest tutaj mało wyraźny.
Fryzy poruszają się z dużą energią i elegancją co można zauważyć nawet oglądając pokazy, czy zawody konne. Chody mają wyniosłe, ale w kłusie mogą rozwijać dużą szybkość.
Klacze mają w kłębie co najmniej 155, a ogiery 160 cm wysokości.

Główne rejony hodowlane: głównie wschodnia Fryzja. Pochodzące stamtąd konie hoduje się w wielu krajach.

Koń pełnej krwi angielskiej

Wysoce elegancki koń sportowy o zapewne wysokiej wartości hodowlanej, wysoce wyspecjalizowany pod względem dzielności. :)
Głowa sucha, zwykle o prostym profilu. Szyja średniej długości, natomiast długie są łopatki które są ukośnie ustawione. U koni w kondycji wyścigowej lub sportowej, brzuch jest podkasany. Konie tej rasy mają długie kończyny i pęciny. Często występuje wada postawy kończyn.

Konie pełnej krwi angielskiej są najszybszymi końmi na świecie...

Najczęstsze umaszczenie to gniade i kasztanowate, rzadziej siwe i kare. Wysokość w kłębie od 150- 170 cm.
Główne rejony hodowlane: Głównie Anglia, Irlandia, USA, Francja i Japonia.

Colorado Ranger

Ta rasa posiada cechy dobrego konia westernowego, o dobrym przyspieszeniu. Chód ma swobodny i płaski, pewny.
Głowę ma delikatną, o małym pysku i dużych oczach. Szyja umięśniona, także mocne są łopatki, dość skośnie ustawione. Krótki i szeroki grzbiet oraz płaski kłąb. Zad jest często za krótki i dość mocno ścięty, ale bardzo dobrze umięśniony.
Maść prawie że wyłącznie tarantowata. Wysokość w kłębie ok. 150 cm.
Główne rejony hodowlane: USA, w stanie Kolorado.

Koń kalabryjski

Koń średniej wielkości. Głowa duża z lekko garbonosym profilem. Szyja długa, mocna i łabędzia. Kłąb ma długi a grzbiet krótki. Zad dobrze umięśniony i lekko ścięty z nisko osadzonym ogonem. Kończyny suche, stabilne z mocnymi kopytami bez szczotek pęcinowych.
Są dobrymi skoczkami.
Występują wszystkie maści, a najczęściej kasztanowata i gniada. Wysokość w kłębie ok. 160 cm.

Główne rejony hodowlane: południowe Włochy i Sycylia.