koń oldenburski

I znów ukłon dla kolejnej majestatycznej rasy :D Jest to typ konia sportowego zaliczanego do najlepszych. W wielu książkach lub innych artykułach ta rasa opisywana jest jako nowoczesna. Dla uszlachetniania tego gatunku używano ras czystej krwi w tym angloarabów stąd pewne podobieństwo. Konie oldenburskie cenione są za swą skoczność i wspaniałą mechanikę ruchu we wszystkich chodach. Sprawdza się jako koń dla początkujących oraz sprosta wymaganiom wymagających :)
Głowa ma prosty lub garbonosy profil, szyja jest długa, dobrze uformowana, i osadzona. Długie skośne łopatki i mocny kłąb przechodzą w średniej długości grzbiet. Zad jest lekko ścięty i muskularny z wysoko osadzonym ogonem. Kończyny silne, długie i dobrze zbudowane. Wysokość w kłębie 160-172 cm.
Umaszczenie głównie gniade, ciemnogniade i kare.

Główne rejony hodowlane: prywatne stadniny w całych Niemczech, głównie z Oldenburga.

 

Coming soon

Witajcie! :)
Z racji wielu maili i wiadomości z prośbami o nowe wpisy na bloga, postanawiać go reaktywować :D
Jestem mile zaskoczona, że mój blog odwiedza tyle koniarzy i koniarek, no i przede wszystkim jestem naprawdę szczęśliwa, że jest tutaj tyle ludzi którzy również kochają konie!!
Możecie pisać komentarze, dzielić się swoją wiedzą o rasach czy też pisać jakieś swoje historie, przeżycia i doświadczenia o koniach! :)
Najbliższe posty pojawią się już niebawem, na dzień dzisiejszy życzę wszystkim rodzinnych i domowych Świąt i słodkiego zająca! :)

Cob normański

Charakterystyczny koń należący do gorącokrwistych (łatwo go pomylić z rasą koni zimnokrwistych) ze względu na swoją muskulaturę, jednak nie jest to ciężki koń. Głowa jest duża o profilu garbomosym. Szyja mocna, silna i wysoko osadzona. Płaski kłąb i długi grzbiet. Tułów jest głęboki i beczkowaty.
Zad silny, ścięty i szeroki ( duży :P ) Kończyny prawidłowe.
Są to konie pociągowe, wykorzystywane w zaprzęgach, rolnictwie i rekreacyjnie. Konie te są dobre w kłusie i posiadają zasługującą na uwagę skoczność. Umaszczenie najczęściej kasztanowate lub gniade. Wysokość w kłębie 150-160 cm.

Morgan

To rasa bardzo "drobnych" koni. Mała głowa ma prosty lub lekko wklęsły profil. Uszy i pysk także są małe, duże są tu tylko oczy. Szyja mocna i wysoko osadzona, łopatki skośne i szerokie. Kłąb jest charakterystycznie płaski a grzbiet krótki. Zad umięśniony, szeroki i lekko ścięty. Kończyny zdrowe, solidne, kopyta są dobrej jakości. Brak szczotek pęcinowych. Nie jest to koń szybki, ale wytrwały, pewny i staranny w ruchach. Cechuje go przyjazne usposobienie, wszechstronność i duża inteligencja.

Umaszczenie najczęściej gniade i kasztanowate. Wysokość w kłębie 145-153 cm.

Główne rejony hodowlane: USA.

Maremmano

Są to konie z charakterem; są dumne, zdecydowane lubiące stawiać naswoim, dlatego też bywają czasmi mało przyjazne.
Maremmano ma długą, garbonosą głowę z małymi oczkami, muskularną i krótką szyję. Krótkie są także łopatki. Kłąb silny, długi grzbiet, który przechodzi w ścięty i kanciasty zad. Ogon jest bardzo nisko osadzony.  Kończyny są solidne, dobrze zbudowane o szerokich stawach.
Najczęściej występujące maści to kara i ciemnogniada, rzadko siwa i kasztanowata. Wysokość w kłębie ok.155 cm.
Główne rejony hodowlane: Włochy.

Koń małopolski

To wytrzymałe konie w typie wierzchowym o bardzo eleganckich chodach. Są wytrzymałe i odporne na choroby, sprawdzają się jako konie do bryczek. Idealne dla młodych jeźdźców, są bardzo łagodne i chętne do współpracy. :)
Jest to nawet elegancki koń, średni, głównie w typie angloaraba. Głowa mała, zbliżona do typu arabskiego. Długa i dobrze uformowana szyja, łopatki niekiedy strome. Kłąb jest wyraźnie zaznaczony, niestety często występuje słaby grzbiet. Zad lekko ścięty i dobrze umięśniony. Kończyny są długie ze zdrowymi stawami. Czasami też występują wady w budowie i ustawieniu kończyn Kopyta dobre, bez szczotek pęcinowych.
Występują wszystkie maści. Wysokość w kłębie 158-165 cm.
Główne rejony hodowlane: południowa Polska; stadniny Ochaby, Janów Podlaski, Walewice, Trzebienice.

Koń luzytański

Uwaga- są bardzo podobne do koni andaluzyjskich, jednak o koniach luzytańskich świadczy ich garbonosy profil z tej racji, że są w mniejszym stopniu zarabizowane. Współcześnie użytkuje się ją głównie jako konie rekreacyjne oraz ujeżdżeniowe. Tak więc, głowa szlachetna i pełna wyrazu osadzona jest na łabędziej szyi. Dobrze zbudowane łopatki, muskularny lekko ścięty zad. Kończyny suche, mocne, dość długie co dodaje im elegancji.
Wysokość w kłębie 150-160 cm. Występują wszystkie maści podstawowe -najczęściej siwa, gniada, bułana.